In gesprek met de Advocaat van de Nacht over het festivalklimaat

Tekst: Michelle Seel, Illustratie: Michelle Overdevest

Elke zomer verandert Amsterdam in een festivalwalhalla. Met de aftrap van DGTL in het paasweekend begint het seizoen. Hoewel een festival door velen geassocieerd wordt met de verbintenis van Amsterdam als stad is er ook een keerzijde die de kloof tussen festivalganger en buitenstaander kan vergroten. De laatste jaren heeft een groep fanatieke klagers in Amsterdam de politiek geconfronteerd met talloze klachten, vooral in verband met geluidsoverlast. Deze klaagzang, waaronder het festivalklimaat lijdt, werpt zijn vruchten af; het aantal muziekfestivals in Amsterdam is sinds 2016 met 25 procent gedaald (1) en de regels voor evenementen worden alsmaar strenger.

Een prominente positie in het huidige politieke debat komt vooral toe aan deze klagers. Zij krijgen relatief veel aandacht in de media, publiceren ingezonden brieven en zijn overal te horen. Deze ‘anti’ campagne lijkt effect te sorteren. De stem van de festivalliefhebbers en organisatoren krijgt daarentegen minder aandacht. Het horen van de klagers, liefhebbers en organisatoren leidde in 2016 tot een nieuw evenementenbeleid opgesteld onder leiding van de toenmalige Amsterdamse burgermeester Eberhard van der Laan. Door de extremen minder aandacht te geven en de redelijke mensen in het midden een stem te bieden, heeft Van der Laan een beleid doen ontstaan waarin voor beide groepen een redelijke en werkbare oplossing binnen handbereik kwam. Toch lijkt het geklaag hiermee niet afgedaan. De radicale klagers geven alleen maar meer tegengas en zij die opkomen voor de verbintenis van ‘de lieve stad’ van Van der Laan – waarin vrijheid, zorgzaamheid en lief zijn voor elkaar gemeengoed zijn -, lijken niet of nauwelijks meer gehoord te worden. Terwijl cultuur – en dus ook muziek en festivals – een prominente plaats in de ‘lieve stad’ innemen. Om een beter beeld te krijgen van deze festival gotiek gaan wij in gesprek met advocaat Bjorn Schipper van Schipper Legal en The Nightlife Clerks. (2)

De liefde voor het Intellectueel Eigendomsrecht (‘I.E.’) ontstond bij Bjorn al vroeg tijdens zijn studie Informatierecht aan de Universiteit van Amsterdam. De vakkundige docenten en de niet eerder ontdekte stof opende een nieuwe wereld met nieuwe mogelijkheden. Na het afronden van zijn studie is Bjorn als I.E advocaat aan de slag gegaan bij verschillende kantoren. De opgedane ervaring in combinatie met de interesse in en liefde voor muziek is een belangrijke drijfveer geweest voor het opstarten van zijn eigen kantoor; Schipper Legal. Zijn specialisme schuilt onder de dekmantel ‘Advocaat van de Nacht’: hij is advocaat van vele creatieve ondernemers en artiesten die in verband staan met het nachtleven. Naast het ondersteunen van artiesten is Bjorn ook zeer actief op het gebied van de festivals. Hij is onder andere huisadvocaat van Amsterdam Dance Event (ADE) en festivals zoals Dekmantel, Appelsap en Wildeburg.

Door zijn beroep krijgt hij veel te maken met de festival gotiek zoals hierboven besproken. De meeste klachten zullen uiteraard worden behandeld in het bestuursrecht in plaats van het muziekrecht, maar omdat Bjorn deel uitmaakt van de Raad van Toezicht van de Nachtburgemeester Amsterdam is hij indirect betrokken geweest bij de totstandkoming van het evenementenbeleid in Amsterdam. Het beleid van wijlen Van der Laan is volgens hem een goede oplossing om de echte klagers en festivalliefhebbers tevreden te houden en daarnaast de dialoog open te houden. Momenteel wordt het beleid geëvalueerd, maar Bjorn merkt dat na het overlijden van Van der Laan veel verandering opspeelt, mede onder invloed van radicale klagers en een nieuwe politieke wind. Een verdere aanscherping van het vrij nieuwe evenementenbeleid is hiervan het gevolg: ‘Van der Laan heeft heel duidelijk gezegd naar iedereen te luisteren en aan beide kanten niet te willen focussen op de extremen aan tafel. Met input van de redelijke middengroep, waarmee je wel afspraken kan maken, is onder zijn leiding een nieuw evenementenbeleid vastgesteld. Nu zie je dat bij de evaluatie van dat beleid, toch weer de extremen, met name aan de ene kant van de tafel, terugkomen en weer hard aan het touw trekken om alles nog eens dunnetjes over te doen.’ Niet de klagers vanwege daadwerkelijke overlast, maar diegene die meteen alle parken leeg willen hebben is de groep waar Bjorn minder enthousiast over is. Deze ‘cultuur-klagers’ dulden geen festivals in de stad terwijl deze festivals juist al decennia onderdeel van het Amsterdamse DNA uitmaken en een ontzettend belangrijke rol spelen op het gebied van talentontwikkeling, duurzaamheid, innovatie en inclusiviteit. Los van de economische waarde die dit ‘festi-ecosysteem’ voor de stad vertegenwoordigt. Aan de andere kant moet de groep ‘echte’ klagers die daadwerkelijk overlast ervaart volgens Bjorn zeker gehoord worden en ook serieus genomen worden: ‘Het is belangrijk om met die mensen in gesprek te blijven. Ik zie dat soort ‘echte’ klagers juist als partners van de evenementen.’ De andere ‘anti’ groep daarentegen isoleert Bjorn het liefst in het debat.

Met betrekking tot de politiek is Bjorn van mening dat de ‘anti’ klagers momenteel de overhand hebben: ‘Het zou ideaal zijn als de politiek zo dicht mogelijk bij de grondlagen van het beleid van Van der Laan blijft, en het unieke ‘festi-ecosysteem’ van Amsterdam in bescherming neemt tegen cultuur-klagers. Aanscherpingen na de evaluatie horen daarbij, dat is in het belang van de evenementen en bewoners die klachten ondervinden. Maar ik vind niet dat we onze oren moeten laten hangen naar extremen die vanuit een haast culturele benadering principieel tegen ‘boem boem’ muziek zijn.’ Hij concludeert: ‘Het is een soort cultuur oorlog geworden en dat hoort niet bij de ‘lieve stad’.’

Wat het festivalseizoen dit jaar zal brengen is nog even afwachten. Veel muzikale ontdekkingen, nieuwe vriendschappen en warmte aan de kant van de liefhebbers is gegarandeerd. Tegelijkertijd zullen de cultuur-klagers elke kans aangrijpen om hun stem naar voren te brengen. Dat het festivalklimaat ook dit jaar aanleiding zal geven tot tal van discussies is niet problematisch; een goed werkende democratische samenleving zonder gezonde discussies is ondenkbaar. Het is daarin belangrijk om niet te vergeten dat ondanks de vele verschillende meningen die de stad vullen, wij naast elkaar leven en samen tot een redelijke en werkbare oplossing zullen moeten komen. Luisteren naar elkaar en het respecteren van deze verschillende meningen is daarvoor het sleutelelement. Daartoe zal het negeren van de extremen, die andermans geluk niet wensen te onderkennen, een goede eerste stap zijn. Amsterdam is een stad overladen door cultuur, waarbinnen iedereen aan zijn trekken kan komen. Van musea tot festival en zelfs musea en festivals samen. De vraag die men zich volgens Bjorn dit festivalseizoen moet stellen luidt daarom: ‘Waarom zou high culture uit een museum wel kunnen, maar low culture uit een sound system niet?’ Laten we dat op een tegeltje zetten.

(1) B. Soetenhorst en R. Khaddari, ‘Minder festivals, strengere regels -toch groeit de weerstand’, Het Parool.
(2) In de Informail zal een uitgebreid interview worden geplaats met meer informatie betreffende Bjorn Schipper en zijn kantoor.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie